Keşke...
"Bir varmış, bir yokmuş" diye başlasaydı bizim masalımız da... Kalabalıklar içinde iki yalnız değil de, Yalnızlar içinde iki kalabalık olabilseydik... Keşke... Bir gözümüz saatlere bakmasaydı durmadan... Kalbimizin bir yanı ayrılık desenleri örmeseydi keşke... Sanki birazdan gidecek gibi gelişlerinin yerine, Az sonra gelecek gibi gidişlerin olsaydı... Keşke... İki kişilik olsaydı fotoğraf kareleri örneğin... İki kişilik kalp, iki kişilik aşk, iki kişilik kavuşmak... Yaşamak iki kişilik... Karanlık olunca da öpebilseydim seni mesela... En güzel şiirimi parmaklarımla saçlarına yazabilseydim... Keşke "Canım" diyebilseydim... Yıldırımlı bir gecede ansızın ürperdiğinde... Hayat her şeyi sığdıracak kadar uzun olsaydı; Keşke... Senin olduğum kadar, Benim olsaydın... Keşke...
|
